Invite to Dance

Op vrijdag 23 november bracht songwriter en gitarist Theo Sieben zijn nieuwe album Invite to Dance uit. Invite to Dance is de opvolger van zijn in 2011 verschenen debuut Until Grass dat overal goede reacties ontving.

(For English, please click here.)

Sinds Until Grass speelde Theo sieben op festivals als Noorderzon, Folkwoods Festival, Winterparade en Flachland Festival (Berlijn). Real Roots Radio noemde de plaat “een nieuwe Folk-klassieker” en Altcountry sprak over “een innemende schoonheid die op ingetogen wijze de luisteraar voor zich wint..”. Nu, ruim een jaar later, is daar Theo’s tweede album: Invite to Dance.

Buy ‘Invite To Dance’.

Invite to Dance is een artistieke en poëtische uitnodiging tot een dansje. Ofschoon er op dit album amper drums te horen zijn, kent ieder nummer een sterke puls die er voor zorgt dat er wel degelijk gedanst kan worden.
Van een walsje tot old timey clogging! Muzikale invloeden reiken van Appalachia en country blues, tot stedelijke psychedelische folk.

Invite to Dance werd in twee weken tijd opgenomen, voornamelijk in de eigen huiskamer in Amsterdam Oost en bevat elf nieuwe songs, plus een instrumentaal intermezzo genaamd Preparation. Het middelpunt van de plaat wordt gevormd door de zang, gitaren en banjo van Theo, met begeleidende viool, banjo of stem van Judith Kolen. Muzikale bijdragen zijn er ook van Joost Belinfante (CCCinc) op de trombone,  drummer Rob Klerkx (Moke) op de Braziliaanse percussie en van (oud)bandmaatjes Wouter Rentema, Jelle Paulusma en Diederik Nomden.
De geluiden van de ‘levende omgeving’ zorgen niet alleen voor extra sfeer in de opnames, maar ook voor muzikale inbreng. Bijvoorbeeld van het koor van ‘bull frogs’ op de live in North-Carolina opgenomen afsluiter Invitation to Dance. Of van de shape note zangers die oefenden in het veld, tijdens de wandeling naar een bergtop. Omgevingsgeluiden en de muziek vermengen zich. De oude, houten stoelen die Theo ooit van toneelgroep Orkater kreeg, en waarop hij speelt, kraken weliswaar flink, maar ja, ze zitten geweldig. Omdat er al een eeuw lang muziek op is gemaakt, en bier op is gedronken. Een puffend en grommend harmonium zorgt hier en daar voor de donkere muzikale onderlaag.

Invite to Dance begint met opener Old into New, Theo’s variant van The Circle Game. Hole in the Middle verhaalt over al het magische om ons heen. Nothing’s fixed nodigt uit om te ondernemen en iets van je leven te maken. Van het humoristische zelfbeklag in M&M  naar Love i treat You bad, een lied opgedragen aan iedereen die ongelukkig is, of geen liefde kan vinden. You, Nebula!. is een lied over de universele singer-songwriter en diens pogingen om zich open te stellen, en zich tegelijkertijd onkwetsbaar te maken. Invitation to Dance is het laatste nummer, een banjo song opgenomen aan de kant van een meertje in North Carolina.

Het artwork van Invite to Dance toont een deel van het schilderij Woman in red van Robert Lang. Theo speelde op de opening van een expositie van Lang. Het schilderijtje viel hem meteen op en hij besloot dat het de cover-art zou worden. Zonder titel of tekst, puur de afbeelding. We zien op het ruwe canvas op verschillende niveaus details opduiken die voor een grote diepte zorgen. Precies zo zit ook de muziek van Invite to Dance in elkaar.

Reviews

Rootstime: ‘De splinternieuwe cd (…) en laat deze zingende gitarist opnieuw schitteren als componist en vertolker.’

Johnnys Garden: ‘De veelzijdigheid welke zich ontvouwt is een lust voor het oor.’ (…) ‘Theo Sieben nodigt uit tot een dansje. Een dans die het leven viert.’

English

Invite to Dance, Theo Sieben second album, was released on November 23rd, 2012. It’s the follow up to the critically acclaimed cd Until Grass (2011), which was called “a new folk classic”, and a cd of “captivating beauty”.

Invite to Dance, also invites to dance. Although there are almost no drums or percussion on the record, every song has a strong pulse which seduces you to waltz, or even do some old timey clogging! Songs carrying musical influences reaching from Appalachia and country blues, to psychedelic folk from the big city.

Invite to Dance was recorded in Theo and Judith’s living room in Amsterdam, in two weeks time. It contains 11 new songs, and an instrumental “hidden track” called Preparation. Invite to Dance’s musical centre is Theo’s guitar, banjo and voice. With Judith’s intertwining fiddle, banjo and voice. There are also a few field recordings and living room soundscapes that complement the songs they are used in. Like shape note singers and bull frogs in North Carolina, or old creaking bar chairs. They bring the sound of a space into the music, adding an extra dimension. You can also hear an old puffing pump organ adding a darker musical layer to a fiddle melody.

Invite to Dance starts with Old into New, Theo’s variation on Mitchell’s Circle Game. Hole in the Middle is a song about all the magic and slippery reality that may surround us. Nothing’s fixed is a song that encourages one to get up and go out into the world. M&M is a song filled with self-pity, and Love i Treat you Bad is dedicated to everyone having a hard time being happy or finding a true love. You, Nebula! is about a singer songwriter, covering all his truths and ideas in mist. Invitation to Dance is the final song on the record, a banjosong recorded live on a mountain banjo at a lakeside in North Carolina.

The cover art is a picture of a painting “Woman in Red” by Robert Lang from Bristol in the UK. Theo played at an exhibition of Lang’s work, and immediately loved it. This little painting shows interesting details on different levels, and it keeps changing every time i see it. Just the way I’d like the music on Invite to Dance to be.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *